یا عَرعَر، اَروج یا اَبُرس (نام علمی: Ailanthus altissima) این درخت به عنوان یک درخت مهاجم و مضر به خصوص در جنگل‌ها است. دانه عرعر به راحتی توسط باد جابه‌جا می‌شود و به علت نیاز کم به آب، سریع پا می‌گیرد و به راحتی می‌تواند در جنگل‌ها و زیستگاه‌های طبیعی، خود را جایگزین گیاهان بومی کند و بوی بدی در تابستان و موقع سبز شدن می دهد. این درخت پس از گذشت 20 تا 25 سال به ارتفاع 30 متر میرسد. این درخت بومی چین و جنوب کره و ژاپن است. در جنگل‌های شمال ایران، خصوصا گیلان، بطور طبیعی شاهد این درخت هستیم.